ao DE EXTKACTIOXE RADICJM 



fignum radicale binomio propofito 4V3-T-3V5 fimpli- 



Vi s+3 

 citer praefigatur j tacilius cnim valor expreflionis — 



ititelligitur quam huius V (4V3-I-3V5 ) , ob irratio- 

 nalitatem poft fignum radicale complicatam. 



C. 7. Mnlto maiore difficultate laborat extradtio ra- 

 dicis cubicae altiorisue poteftatis cx huiusmodi binomiis ; 

 ncqne enim pro his ccrta criteria aflignari pollimt , cx 

 qnibus dignofci queat , vtrum radix in tali forma bino- 

 mia dctnr an non ? Quocirca eiusmodi operatione nego- 

 tinm perfici conueniet , quae manuducat ad veram radi- 

 cem Si quidem talis detur ; contra antcm radicero fal- 

 iam exhibeat. Eiusmodi igtur operatione pcracta dhpi- 

 ciendum crit , vtrum exprefiio refiiltans lit vera binomii 

 propofiti radix quaefita , au fecus : id quod plerumque 

 primo intuitu (eft prodere folet. Quod li cnini in cx- 

 preflione inuenta eiusmodi quantitates (iirdac infint qnac 

 omnino dhcrepent , ab i i s , quae m binomio propofito 

 continentnr . id ccrto crrt indicio radicem veram non re- 

 fultafle. Sin autem fbrma exprefli mis inuentae ita fit 

 comparata , vt poilit eflc vera radix , tum dcmum cxa- 

 men iriftitui oportebit , ad diiudicandum , vtrum ea fit 

 vcra radix an roinus. Hanc ob cau(am plus in hoc nc- 

 gotio praeftari non poti.il , nifi vt regula tradatur , quae 

 certo praebeat veram radicem , ii talis detur in forma bi- 

 nomia ; etiamfi eadem regula in cafii contxario perpetuo 

 falfum exhibeat. Quae cum ab analyfeos principiis vc- 

 hementer abhorreant , quippc qnae in fola veritace in- 

 yeftiganda verfannir , perlpicuum eft , inuentionem eius- 

 modi rcgulac cx alio fonte peti dcbere. 



