&S DE EXTRACTIONE RABICVM 



Cum iam fit B — 139 V 3 = V 579<>3 



atque A= 91 V 7 = ^ 519 6 1 



erit A A — B B zr 4 , ct /> = r * . Ex qiio fiet r = 2» 



et p— 32 • idcoque xx—jtjl^z^. 



Porro eft (A-J-B)* = 1x5930 -+- 2529S V 21 



atque (A — B)* = 115930 — 25298 V 21 



Hinc quantitatibus furdis in fractionibus decimahbus pro- 



xime exprimendis prodibit 



(A-*-B)> = 74*95 19, 997^o 



(A — B)*p = o, 00240 



ex quibus radices feptimae poteftatis erunt 



V(A + B)> — 9, 58 ; s—9 



V(A-B)> = o, 42; /-1. 



Quamobrem erit xx-\-jy — $, hincque xx~[ etjp=f, i« 



V|-V-V2 V 7 -4- V 3 

 vt radix quaefita futura fit = —^ : — — _ 



V 3 2 V 64. 



quam ex ipfa opcratione iam vcram cffe radiccm arTir- 



marc pofumus , eo quod vidimus valorem s -\- t reuera 



numero integro efle aequalem \ ncque tantum proxime 



fcd reucra fieri s -+- 1 = 10. 



§. 16. Qiiamuis hacc mcthodus latiilimc patere vi- 



dcatur , ita vt pcrpetuo fclici fucccifu adhiberi qucat , 



tamen vno laborat dcfectu , quod ea ad etussnodi bino- 



mia , in quibus quantitatcs imaginariae infunt , adcom- 



modari ncqucat. Cum cnim approximatione fit vten- 



dnm fucile intelligitur, hanc operationis partcm in imagi- 



nariis locum habcrc non porTe. Idcm hoc incommodum 



multo magis impcdit rcgulam Ncwtonianam , in qua id 



tolli nullo modo potcft ; vcrum in nollra methodo huic 



ia- 



