EX QT'ANTlTATlBrS IRRATIONAUBrS *? 



incommodo mcdela afferri potcrit. Ope approximatio- 

 oij icilicct v.ilorcm huius exprcflionis 



V(A-j -B)'M-VU — Bi^ 



2 



inueftigauimus ; quare alia via erit tentanda ad hunc va- 

 U>rem inuenicndum, fi quantitates affuerint imaginariae in 

 aitcrutra qu.mtitatum A vel B. Ad hoc efriciendum 



i n 



pono z — V(A-hB) t p-\-Y(A-B) z p atque hanc 

 quantitatem z , cuius valor indagatur , confidero tanquam 

 radicem cuiusdam aequationis algebraicae , quae habebit 

 n dimenfiones. Neque vero hancobrcm dcterminatio 

 quantitatis z refolutionem acquationis n dimenfionum re- 

 quiierc cenfenda eft , quia cnim quaeftio in hoc tantum 

 verfatur , vtrum z hubeat valorem in numeris integris , 

 et fi habet , quis ille fit , haec inueftigatio per regulas 

 notas in aequatione quotcunque dimenfionum inftitui po- 

 terit. 



§. 17. Ex refolutione aequationum altiorum gra- 

 duum , quam Ccl. Moiuraeus primus docuit, conftat huius 

 tequationis : 



a—z^-nz^V^-^-n^-^ z n ~> yg»-»t"— *>f«--o 



1 • 1 1 • :• : 



n n 



2« — 6 y gi _i_ n!n- = 2)(n-6)[n = 7)_ „n — 1 y g + _ ^ 



wdicem efle z~Ys±&g=^L^YZ=£Z*=i** m Cura 



iam in noftro cafu fit » — V (r A* -+- B z )p -+- ip A B) -+- V 

 ((A' + B»j|>-^AB) fiet a — ap(AA-f-BB) et 

 V(aa-4g; = +pAB, vnde g— #>(AA-BB)' — r" 



O 3 ob 



