3* DE EXTRACTIONE RADICFM 



$. 20 Altcrum cxemplum , quod fupra attulimus , 

 tn radice poteftatis (eptimae ex lioc binomio 139 V 3 

 -f- 91 V 7 , verfabatur ; quod ergo fecundum regulam 

 modo datam ita tractabitur. Erit ncmpe n — 7 , A zn 

 91V7 et B— 139V3. Hinc fict AA— BB~ 4 , at« 



t>ti 1 • s ( A A -+- BB I 



que AA-+- BB:— 115930 , vnde emergit AA _ i3ii - ; 

 zzz 5 7965 ~ 5 . 1 1 5 93 . Hancobrem habebitur ifta acqua- 

 tio // — 7 W -+- 14. «'— 7 u zz 5 . n 593 cuius radix , fi 

 quam habet , erit vel 5 vel 11 593. Repcrietur autcm 

 5 efle vera radix iftius acquationis , ex quo radix po- 



tcftatis feptimae ex propofito binomio erit -zz \/ 2'* 



■* 



~~ T? 6+ > P Iane Yt fll P ra ' 



§. 21. Valebit igitur pariter haec mcthodus ad ra« 

 dices extrahendas cx binomiis imaginariis , eo quod ae- 

 quatio refoluenda in §. 19 data pcrpetuo fit realis, pro- 

 pter quadrata AA et BB quantitates reales , etiamfi vel 

 A vel B fit quantitas imaginaria. Attamcn facpenumc- 

 ro vfu vcnict incommodum parui quidcm momenti, quod 

 in hoc confiftct , vt ambigcrc debeamus vtrum figna ra- 

 dicalia in radicc : 



V( w _f_2) ct V(u — 2), quac pcr fe funt ambigua , affir- 

 matiue an negatiuc amimcrc debeamos , quae dubitatio 

 in quantitatibus afErmatiuis ficilc tollitur , non autem in 

 imaginariis. Quare his cafibus ipl : i elcuatio inucntac r;i- 

 dicis inftitui debcbit ,vt pateat , quaenam Ggna cum lii> 

 gulis radicalibus fint coniungenda. Katio dimcukatis in 

 hoc potilfimiim cft fita , quod quadrata partium radicis 



A et 



