* DAN. BERKOVL. ad L. EVLER. 7 



tua vero acquatio mutato tcrrninorum ordine , haec eft 

 *=_=£ S. A. z -r- (~r t -t- «) S. A. 1 -|- * cof. A* 

 Igitirr conucniet aequatio tua cum mca, fi pofucris a 

 — :/cof A.g — ^t^t et b ~fS. A. g, atquc vides has 

 fubftitutiones hoc modo adhibitas aequationem tuam red- 

 dere haud parum concinniorem. Lubct nunc addere 

 problematfs nii folutionem direchm ,. vt appareat ifto 

 exemplo , tutillimum efTc hunc integrandi modum indi- 

 redum. Sit ergo rurfus integranda aequatio 



n n d d s -f- s d z* rr m d z S. A. z. 

 Ponatur S. A. z — : r t erit d z f x I rr ] atque (ob d z ~ : cort- 

 ftanti ) dr 1 — '~ rr - x — ddr ; His fubftkutis valoribug 

 mutatur- aequatio propofita in hanc 



nndds~ s -=~ ddr 



Ponatur , vt aequatio fiat fimplicior , s zzl tt ~ ^J - -f- q 

 tx. obtinebitur fuccefiiue n n r d d q — r q d dr vel nnr 



</rf? = — Izrr"**— r- 3 =r^T7 vel denique — £5* 

 — — d z z multiplicetur haec vltima aequatio per q d q 

 et erit nndqddq——qdqdz% quae integrata cum ad*- 

 ditionc conftantis dat \nndq 1 — : — \qqd'z*-\r\jfdz* fiuc 



, n d 7 



az — y — ;_ M) 

 Eft antem J—jj^) — n A.-S. J- Sic igitur facla fecun- 

 da integrationc cum addita conftante »£fits-f->7g — «A.S.j. 

 Potcft autem figjium A . S •-. fi conuertatur in pnrtem al • 

 teram tnnsfcrri , hocque fafto prodir f — St. A. (■Jf-f-.ff) 

 vcl f — /S. A. (|-f-^)'. frm quia-pofita foft j — ^ -*- £ 

 atque r zr S. A. 5; , erit tandem . 



s = ~S.A.z^-fS.A.(l^ s ). tf~ 



