lao DE HBRATIONIBVS ET SONO 



r~ i , valor ipfius L hoc modo inucntiis a vcro 

 nimis deficiat quam Vt admitti poflfit : reliqui autem tam 

 cito ad verum valorcm conucrgunt , vt fine lcrupulo vl- 

 lo abhiben queant ct mercantur. 



§. 18. Quaeritur nunc , quemadmodum hi diuerfi 

 valores locum habcre poflint ? notandum igitur eft , lami- 

 nam B E vibratam infinitis modis fe incuruare pofie : 

 modus fimpliciffimus eft , qucm figura prima fiftit et de 

 quo plus fatis egimus ; modus fecundus figura 3tia illu- 

 ftratur , in qua DL fcu nodi diftantia a punclo D cir- 

 citur quintam totius longitudinis DBpartem cfficit : pro 



hifce vibrationibus poncndum efl j ~ 3 q fitque L zz: / 

 x(^)*xC. Hinc fit vt fi lamina BD veluti hypomochlio 

 indcfinito pundtoLfurTiilciatur atque (ic vibretur, vibrationes 

 fiant regulariones diutiusque durent, imo ct fonus ii quiseft 

 clarior percipiatur , quam fi hypomochlium alii pumfto 

 applicctur , tcrtium ofcillationum gcnus indicatur figura 

 Tab.u.^ ta et p ro j lf)C g Cncrc fl t i. —$q atquc L~ ~( ~)**C 

 et fic dcinccps. Atque ex his cxcmplis patet , quo 

 fenfu annotationes noftrae accipi debeant : Hae autem <>f- 

 cillationum variationcs fuo quoquc modo fiunt in chor- 

 dis muficis ncc non in catenis verticaliter fufpenfis , vt 

 alibi demoltraui ct fere \biquc locum habcnt. 



PERl- 



