35 S TENTdMEN EXPUCANDl DlLATATIOXEM 



brac cnim iftae internae elateris fui virtute itcrum relti- 

 riiuntur ct pupilla anguflatur. 



§. 27. Solutio igitur probkmatis (§. 1.) co redacta 

 eft , vt cauflam dilatationis pupillae non in contra&one 

 fibrarum mufcularium longitudinalium iridis, fed in pro- 

 trufionc totius iridis corneam verfus, et indc fcqucnteex- 

 tenfione fibrarum circularium (§. n.); anguftationem vc- 

 ro non in iftarum relaxatione , fed in harum naturali rc- 

 ftitutionc (§. z6.) quaefiuerimus. Vnde nouum problema 

 cmcrgit. Quae cit caufia , quod illabente pauciorc lu- 

 minc iris a lcntc cryftallina recedat , et corneam verfus 

 protruditur ? Obiicics forfan , nos hac mcthodo nihil vcl 

 parum profecirTe, aeque enim difEcile efie, rationem rcd- 

 dcrc , quaie iris , illabente minore lucis claritate protru- 

 datur , quam fatisfacere antiquae quaeftioni : quare pofitis 

 iiidcm , fibrae cameac longitudinales contrahantur. At 

 vcro , primus ad veritatem grefius cft , crrorem agnofce- 

 rc. Cum nulli tales dentur mufculi : quid igitur in red- 

 dcnda caufia rei , qualis nulla cit , inutilitei anxii iiimus ? 

 Dc difHcultate autem vtriusque problematis inter ic com- 

 paranda nemo iudicare poterit , nifi qui vtramque iblu- 

 tionem tentauerit , quod tamen a quopiam l'h\ iiologo 

 fac~tum cfic, mihi compertum non eft. Nou loquor de 

 cauffa finali , fed phyfica. Dabo cgo difficultatis ipcci- 

 mcn. Motus certe iftamm fibrarum mufcularium , fi quae 

 funt, plane inuoluntarius eft. Eius igitur determinatioex 

 cerebro debet proficifci. Quid vero cit illud , quod 

 cerebrum ad hanc determinationcm (bllicitat? Si caufTam 

 in proiudentia rr.entis quaefiueris; nodum quidem fcindes, 

 non folues. Sin impreflionem vel aclioncm radiorum lu- 



cis 



