3^ D£ OSCILLATIONIBrS FILI FLEXILIS 



nunc vero fimiil demonftiMtiis hiic mifir. Ciim vcro 

 iam illo tempore hae qiiaeftiones lUum inter eiusquc 

 Patrcm et me agitarentur, ipfe quoque earum fohitio- 

 nes dedi cum hilce BernouUU fokitionibus egregie con- 

 fpirantes. At cum uunc perlpiciam eius methodum a 

 mea prorfus difFerentem, ad augmentum fcientiae non 

 parum vtile fore iudicaui , fi et meam methodum hac 

 diflertatione expofuero. Cum enim huius modi quae- 

 ftiones fint nouae et ad mechanicae partem adhuc no- 

 uam, et a nemine pertradatam pertineant, nihil magis 

 ad excolendam hanc mechanicae partem eft exop- 

 tandum, quam phires methodi, quibus idem probkma 

 fohii queat. 



Figuia I. §. 4. Qiio igitur a fimphcifllmJs exordiar, fit fi- 



lum grauitatis expers OA ynico pondusculo A onera- 

 tum , quod cum hnea verticah Oa angulum infinite par- 

 uum AOa conftituat. Hoc igitur penduhim fibi per- 

 mifliim ofcillationes faciet eundo in fitumO^, tantum- 

 que vltra illum tranfiendo. Hoc nobis erit penduhim 

 fimplex, cum quo fequentia pendula compofita compa- 

 rabimus ; Dum vero hoc penduium ad O a mouetur 

 corpori A defcribenda eft via A^, reipfi quidem ar- 

 cus circularis centro O defcriptus, fed qui cum hori- 

 zontah Artt propter anguhun AO^^infinite paruum con- 

 gruet. Inueftigandum ergo eft, quanta vi acceleratrice 

 corpus A per Aa propeUatur. Corpus vero A vi gra- 

 uitatis, quae aequahs eft ponderi corporis A, deorfum 

 fecundum diredionem AM trahitur ^ haec ergo vis fi re- 

 foluatur in duas laterales A.iu^ et M/«, altera in dire- 



dione 



