S6 METHODFS COMFFTANDI 



angulo TP^. In id igitur nobis erit incumbendum, 

 Yt quiintitatem anguli TVt eliciamusj quo fado habe- 

 bimus meridie-i aequationem. Huius enim anguli dimi- 

 dium in tempus conuedum dat tempuiculum a medio 

 inter obferuationes tempore lubtrahendum noftro cafu, 

 quo folem in fignis afcendentibus ponimus. In fignis ve- 

 ro defcendentibus tempuscukim eodem modo inuentum, 

 addi debet ad tempus inter obferuationes medium. 



§. 12. Qiio igitur rem ad calculum deducam, fit 

 finus arcus PZ~A, eiusque cofuius zza, pofito .radio 

 — I , finus complementi dechnationis folis feu fmus ar- 

 cus PO~B, eiusque cofinus —If, ita \t fit B^-\-b^ 

 zzzi. Porro fit angulus SPT— 2N grad. erit dimi- 

 dium anguh SPT— N grad. j ponatur iiuius dimidii an- 

 guli finus ~ C , eiusque cofmus ~ c , erit quoque C* 

 -4- c'- zn I . Denique fit incrementum declinationis folis 

 diurnum :^dt\ in fignis defcendentibus idem «'^'decre- 

 mentum dechnationis denotabit. Incrementum vero hoc 

 vel decrementum in minutis iecundis exadifiime requi- 

 ritur, fiquidem aequatio meridiei in minutis tertiis tem- 

 poris defideratur. Cum autem epliemerides dechnatio- 

 nem folis in minutis primis tantum continere foleant, 

 dabo deinceps modum cx moru folis diurno vero, qui 

 potiifimum in minutis fecundis h;iberur variatiouem de- 

 chnationis diurnam in m-nutis fecundis quoque compii- 

 tandi , ita vt non opus fit vlia interpolatione in con- 

 fuetis finuum et tangentium tabuhs. Anguh vero qu.\e- 

 fiti TVt dimidium vocabo dx\, dabit ergo a'x in tempus 

 ^onuerfum aequaiionem mcridiei quaefitam. AfTumo 



autem 



