120 DE LEGIBFS QFIBFSDJM MECHANICIS 



tam ^- rediicannus ad menfuram ab Audoribus ad- 

 hiberi folitam , nempe ad rationem quam habet cum 

 cjTmdro aqueo ^ fed co corre£lo ^ cuius fcilicet bafis fit 

 aequalis amplitudini venac in A et cuius akitudo fit 

 ~tf, quae altitudo refpondet verae velocitati aquae 

 in A. Sit igitur amplitudo venae in An: i , et tunc 

 erit w fpatium, quod aqua tempore t percurrit, quia 

 nempe m exprimit quantitatem feu pondus aquae tem- 

 pore t affluentis, et quantitas eH: aequalis produclo ex 

 amplitudine venae i eiusque longitudine m tempore 

 t percurfa: efl: porro tempus exprimendum (patio m 

 diuifo per velocitatem V 2 <? , vnde / — ^ : fubftituto 

 hoc valore in formula /Jr^^^^y^, prodit p— 2 ,?, id eft, 

 aequalis maflae feu ponderi cylindri aquei , cuius bafis 

 zr I , et cuius altitudo — 2 ^ , fuie tandem aequalis du- 

 plo ponderi cjlhkiri aqiiei corretli, 



§. 9. Diipliciter difFcrt ifta vis venae aqueae de- 

 terminatio a vulgari : noftra nempe duplum indicat cy- 

 lindrum loco fimplicis et eum correEiiim loco cyhndri 

 non-corredti. In theoria non curatur nift primum dis- 

 crimen, quando aquae ex vafe exilire cenfentur velo- 

 citate, quae toti aquarum altitudini fupra foramen re- 

 fpondent et vena aquea vbique foraminis ampHtudinem 

 conferuare ponitur , fic vt cyVmdrus aqneus corre&us non 

 difFerat theoretice a non- correcio: neque haec vt ahter 

 fint ipla rei natura poftulat, fed cafu contingit. Ve- 

 rum in experimentis fumcndis atque ad calcukim re- 

 uocandis , alterius illius discriminis maxime eft ratio ha- 

 benda , cum difFerant plerumquc notabihter ambo prae- 



fiiti 



