EX TRFNCO ARBORFM ENATO. 199 



qiiicquam apparcb.it infoliti: alterius tamen erat fpeciei, 

 qa.im cctcra qiitie malus ferebat. Notandum vero ar- 

 borcm ex illarum fuiire generc, quae gerunt ramos cx 

 peregrmis furculis trunco infitis natos. Qiiaefitum ex 

 mc fuit, quomoJo licri potucrit, vt practer n.turae 

 confuetudincm truncus cdeict malum , et cur idem al- 

 terius fuerit (peciei, quam quae gerebat malus more 

 condieto edita. 



Refponfio ad quaeftionem alteram nihil prorfus dif- 

 ficultatis habct. In vulgus notum elt, truncum cura 

 raJicibus nequaquam mutarc fpeciem , fi percgruii fur- 

 cuU eidem inferuntur. Qiiis cnim eft qui nefciat fto- 

 lones ex radicibus et ftirpe iftiusmodi aiborum emiflbs 

 ciusdem elTe fpeciei, cuius erat arbor, antcquam fur- 

 cuU eidcm infercrentur , nec Ugni (ubftantiam ac corti- 

 cem a fpecie pri(Una abire. Immo quis eft, qui ne- 

 fciat, fi furcuU peregrini infcruntur rcUcfto aiiquo ramo, 

 qucm ante gcrebat fibi proprium , illos fcrre frudus 

 eius fpeciei , cuius erat arbor , vnde refecabantur , hunc 

 vero edere frudus confuetos? Qiiamobrem cum arbor, 

 •ex cuius trunco prodiit pomum , ramos peregrinos gere- 

 ret , infoUti nihil hoc habet , quod pomum praeter 

 n.itarac cunfuctudinem genitum a cetcrorum (pecie 

 abierit. 



Enimuero ad quaeftionem priorem , quomndo ex 

 trunco arboris enafci potuerit malum , non adeo fiiciUs 

 refponfio eft. Ncque enim principia vegetationis , ex 

 quibus reddenda effcclus infoUti ratio, hadenus Phyfi- 



cis 



