EX TRVNCO ARBORIS ENATO. 207 



giua , rufficiunt vt intelligatur , quomodo truncus arbo- 

 ris ediderit malum. Nimirum aellue A. 1732 ex 

 trunco arboriij prorupit furculus, qui cum male nutrire- 

 tur ad eam proceritatem m.inime cxtendebatur , ad quam 

 \uIgo protcndi folent, qui inde prodeunt. Cum folia 

 nullo fcre interu.iUo a fe inuiccm diftarcnt ct fubllantia 

 mcdullaris inelfct peipauca , ad radices foliorum nullac 

 vegecari potcrant gemmae. Aftgemma, quae apici in- 

 fcdit, florum rudimentis impracgnabatur , quae inftar 

 ccterorum in furculis ramorum , cum anno 1733 gem- 

 ma explicarctur , m::ituritatem fuam adepta in flores ab- 

 ibant. Pericarpio vnius nutrito , malum crefcebat atqu& 

 itilto temporc cum ceteris, quae ferebat arbor, matu- 

 rclizcbat. Surculus A. 1732 male nutritus ab obferua- 

 toribus minus circnmlpciflis pro parte pediculi habitus, 

 vt ideo pars pediculi dimidia caque intima cortice ve- 

 ftita vifa fucnt. 



Nihil itaquc amplius reflat, qsam vt dubium tol- 

 latur, quod circa noflram cfFcdus naturae infohti ex- 

 plicationem \ni altcriue ilibnafci poteft. Etenim fi 

 theoria noftra ftandum , in trunco feu ftipite arboris 

 perinde ac in ramis eorumque furculis finguHs annis na- 

 fcuntur vtricuH , in quibus non modo nutrimentum com- 

 modum gemmarum praeparatur, fed earum quoque ru- 

 dimenta vna cum rudimentis flornm , quibus gemmac 

 impraegnantur, maxima copia gignuntur, vndecunquc 

 tandcm prodcant. Semper adeo fieri poterat , vt 

 ex trunco vegetarentur gemmae grauidae earundemquc 

 beneficio fiud^us eidem adnafcerentur. Experientia ta- 



meu 



