340 DE CIRCrLATIONE SANCFINIS CAP. III. 



tu Cinguinis miiximo , hoc eft , in vigore febris , et in mo- 

 tu minimo , nimirum in articulo mortis occurrunt. In illo 

 enim (anguis uon folum in vltimas arterias fed et in vafa (e- 

 rola impellitur ; in hoc autemj pulfinte licet corde , ne 

 quidem in arteriis muiimis puKus fentitur: id quod mani- 

 fefto eft iudicio , poffe impetum fanguinis e cordc prorum- 

 pentis nunc maiori nunc minori maflae fanguineae imprimi , 

 dari igitur terminum aUquem medium , ad qucm motus me- 

 diocris feu naturalis perueniat , et probnbilc effe , hunc ter- 

 minum circa connexionem arteriarum et venarum inueniri , 

 vnde fequeretur , in motu naturali non modo folum fangui- 

 nem arteriofum vi cordis propeUi , fed et hunc ipfum mo- 

 tiim tantummodo fucceffi'.ie fieri , vtut interuallum temporis 

 minimum fit, nec rationem allignare valeamus diltantiaium, 

 fecundum quam ifta iucceifio fiat. 



§9. Quod denique ad quantitatem adionis cordis at- 

 tinet, omnis res eo redit, vt iufta et commoda (§• 6. ) ap- 

 pHcatio huius potentiae inueniatur, quae ad natiu-alem adio- 

 nem cordis in finguinem quam proxime accedit. Cel. lu- 

 rinus aclionem cordis ita animo concepit , quafi illa tota in 

 vnum idum concentrata effet; quae methodus quemadmo- 

 dum aliorum inftitutum , qui adionem cum preffione pon- 

 deris alicuius comparant, multis paralangis antecedit, vtpote 

 ad concipicndam atque aeftimandam motus generationem 

 multo fuuorabilior ac certior: ita multo perfedior euaderet, 

 fi ad fucceffiuam apphcarionem laterum cordis (t[c contra- 

 hentium et in fanguinem accumbentem impingentium rcduci 

 pollet, quemadmodum in Cap. II. §. 23. indicaui ; quippe 

 quae confideratio cum adtione naturah propius conueniret. 



CLAS- 



