394- ORIGINES RVSSICAE. 



gua deinde apiid Latinos exiftimntione. Carolus Ducan,- 

 gius, hoc omni in genere litterarum incomparabilis, fun- 

 plicitate hominis vehementer ofFenditur ; tnerae funt , in- 

 qiiit , et aniles omnino fabiilae , quas refellere , operam 

 ejjet lndere. Sed veniam, vt puto, meretur Gregoras, 

 cum ipfe infcitiam deprecatur , quod illarum memoriam 

 rerum 6 ^goVog cruvfp^uce ^ Ta \kIv reXtus iKaiKtj^s: 

 ^ Xvi^-vis TTolafjLoTg df^y\KZ cTo/fxCpegscO-oq , ta. S^dtiK- 

 jxagla (Tuvzx.^Qy\(Ts. Ttegi roV (3ioy TrXavacS^aj. Qiiis huic 

 fuccenfere poteft , qui tam vrbana et eleganti fententia 

 Cjfe muniuit ?. Fuerit igitur aUquis Roficus Princeps ante 

 A. C 1352. (eo enim tempore Gregoras fcripfit) qui 

 pincernae munus Conftantinopolitana in vrbe obire glo- 

 riofum duxerit : nihil tamen ille ad eam rem pertinet, 

 q'.iam nunc traclamus. Rujfica dapifsri dignitas , inquit 

 Ducangius, nulUbi occurrit. De Graecis et Latinis mo- 

 numentis dicit Dacangius, etc-iHKeXog aOavolcdV. Addo 

 Ruffica , fiepe nimis indulgentia Graecorum honori , in 

 quibus nihil vsquam de hoc muncre Rufllcorum princi- 

 pum reperitur, tamquam Conftantinopolitano imperio ob- 

 noxiorum. Dicam quod mihi videtur , neque patiar 

 Nicephorum nimis traduci. Vt Atticae duces, Boeotiae 

 primicerius, Siciliae rex, Montisferrati marchio Gregorac 

 temporibus profsdo fuerunt, ita fuit etiam Roficus pin- 

 cerna : neque enim tanta res Gregoram fugere potuit in 

 aula verfiintem. At ille Rhoficus nuUus alius fuit, quam 

 Rhofii vrbis in Cili:ia dominus, vt multi ifta aetatae mi- 

 nores Principes illis in trAdibus , concedente aula By- 

 zantia exftiterunt. Nulla eius memoria exftat ? nempe 

 etiam maiorum rerum teftimonia deficiunt , quas tamen 



pro- 



