merentiir ; in his enim pro defcribendis polygonis 

 regularibus iiiepe numero ratio inter angulum ver- 

 ticalcm et aiigulos ad bafin praefcribi lolet ; atque 

 hic quidem duo cafus diuerfi , prouti angulus \cr- 

 ticalis vel multiphim vel lubmultiplum anguli ad 

 bafin eft , feorfim euoUiunfir ; ita , vt baec dis- 

 quifitio non ad ampliftcandam modo triangulorum 

 theoriam , fed in ipfa quoque, praxi geom.etrica jn' 

 fignem vlum haberc fit exitlimanda. 



IV. 



Solutio facilis problematom quorandam 

 geometricorQni difficillimorum. 



AuO:ore L. Eulero pag» 105. 



prculatio haec C'rca certa punda verfatur , quae 

 in quou's triangulo Gcometrae contenipkri funt 

 foliti. Frimum horum pundorum eft id , in quo 

 terua perpendicula , quae ex fingulis angulis in op- 

 pofita latcra dcmittuntur , feie mutuo interiecant , 

 quod pundum in adiedis figuris httera E defigna- 

 tur. Secundum pundum , littera F notatum , eft 

 centrum grauit^tis trianguli , quod obtinetur , fi ex 

 fmguhs anguhs redae latera oppofita bifecantes du-; 

 cantur , quippe quae fe mutuo in hoc pundo in- 

 terfecant. Tertium pundum G eft centrum circuli 



ki- 



