-^^.^ ) o ( C'?2<- 1,3 



infcripti , iii quo ri.(flae fingulos angulob bifecantes 

 fibi inutuo occurru;it. QiuirtUin deniqu2 punftum 

 H ell ccntrum circuli circumfcripti , quoj obtine- 

 tur , crcin: s ad quodlib-t latus ex pundo eius me- 

 dio p:rp'jndicu'is iisque doncc fele mutuo intcrfe- 

 cent , prolongatis. Qiiatuor igitur horum puiido- 

 rum poriuoicm 111. Audor generat m pro quouis 

 trianguio detinit , vbi fequentia potirtimum hic ob- 

 ftruari mercntur : i"" in triangulo aequilatcro hacc 

 quatuor puncla in ynum coire 2'^". Si trianguhim 

 fit ifosceles , ea punda in linea reda fore difpofita, 

 quae cx angulo vcrticali pcrpandicularirer in bafui 

 duda e(L 3"° in triangulis acutanguiis omnia illa 

 quatuor punda intra trianguUim caderc. 4.'° iii 

 triangulis vero obtufimgulis tnntum duo eorum , 

 fcilicet ccntrum grauitatis et circuli infcripti intra 

 triangulum ; reliqua autem duo punda E et H 

 extra triangulum fore fita ,• illud fcilicet E vltra 

 angulum obtufum , hoc vero H vltra latus ei an- 

 gulo oppofitum, 



Inprimis vero notatu dignum ert , quod III, 

 Audor ollendit, tria horum pundorum E, F et H 

 fimper in eadem linea reda fore fita atque adeo 

 pundum F ita fore intra E et H conftitiitum , vt 

 interuallum EF'duplo fit maius interuallo FH; 

 quare eum punclum H ex pundis E et F fponte 

 determinatur : 111. Aucftor fequcns problema refol- 

 vit ^ vt fumtis pro lubitu ternis punftis E, F et G, 



b Q ipfum 



