xiiiie dig vi fe o6[crUat phaeiiomciia , fi coeluni per 

 /egtneiKa iphiierica vitrea , oculo iu axe , fed extra 

 centruin Iphaerae condituto , co.itueamur , cuin 

 ftelUie noii d- loco foluin fuo depuUae confpician- 

 tur , veram qLi.icJaia etiam pcaitus diljpareant , 

 alia2 vero geminatae in diuerfis coeli locis llnt corir 

 fpicicndae. Hic vero facile intelligitur , phaenome- 

 na cocli hoc moJo fpecftati eo magis a veritate 

 difcrepare , quo maior eft fLfcrum ab axe vifionis 

 elon^atio ct quo magis oculus a centro fphaerae 

 remouetur ; co.itra vcro omnia pcrindc , ac nudis 

 oculis, iri confpcclum, ii ad ipfum ccntrum fphae- 

 rae adplicetur oculus. Quodfi enim ocuH a centro 

 fphaerae diftantia ponatur =:^d; radius fphaerae — a; 

 diftantia ftcllae ab axe =:<$>; angulus. .incidentiae ^ 

 ita per has quantitates determiiiatur , vt , pofita ra- 

 tione refraclionis «: r, fiat fin.^ — ~-.{m.(P; vnde 

 ir.nnifeltum eft , ct </ ita augeri poffe ,. vt fiat 

 fin.<(>i adeoque imiginarius ; vnde certa quaedam 

 cocli rcgio vacua et obfcuriftima adpareat necefle 

 eft , quae maxima euadit , pofito d—a, quo cafu 

 legmentum fphaerae in integram fphaerae fuperfi- 

 ciem abit. Pro hoc igitur cafu lU. Audor in hac 

 diffcrtationc primo loco praccipua phaenomena ex- 

 pofuit atque ex optices principiis demnnftrauit, quo- 

 modo tiella per integram fphaeram vitream fpcda- 

 ta ita polfit adparcre , vt circulum quendam hid- 

 dum formet et fimul quoque in ipfius ceutro con- 



G s (picua 



