FVNCTIONVM 15 



elementls calculi difTerent^alis faepe plures quantitates 

 variablcs occurrunt , et praecepta ad eas partes, quas 

 confttuo fequentes, referenda videantur , tamen lem- 

 per in eas certus quidam nexus admittitur, vt taa- 

 dem omnes tanquam fundliones vnius variabilis fpe- 

 dlari queant. Interim tamen regulae difFerentiaadi 

 lequcntium partium a prima non difcVepant. 



13. Calculum autem integralem in genere ita 

 definio, vt fit methodus inueniendi indolem fundio- 

 num ex data quacunque difFerentialium relatione ; 

 quam definitionem pro cafu fundionum vnicae va- 

 riabilis ante clarius euoluam , quam ad fundliones 

 plurium variabilium fum progrefliirus. Pofito fcili- 

 cct pro fundione vnius variabilis j^— p, j-| 3= ^ , 

 J-^ r: r etc. Si aequatio proponatur quaecunque , in 

 quam, praeter quantitates x et j, etiam iflaep,^,retc. 

 ex ditferentialibus ortae , ingrediantur , in hoc offi- 

 cium calculi integralis verfatur , vt ex ifla aequa- 

 tione feu relatione diflerentialium data natura fun- 

 dlion-s V, quemadmodum fcilicet per x determinatur, 

 elicatur; quae operatio vocari folet intcgratio. Pluri- 

 mum autem abeft , quo minus haec methodus ad- 

 hiK fatis fit elaborata , et fi omnes quaeftiones in 

 eam cadentes perpendamus , pauciffimas eius ope re- 

 foluere licet ; variis autem ea , quatenus efl: excul- 

 ta , continetur praecepfis pro ordinc difFerentialium , 

 quae in relationem datam ingrediuntur. Ita fi pro- 

 pouatur relatio quaecunque inter quantitates x , y 



et 



