18 D E V S V 



lem ex variabilitate folius quantitatis y natam ex- 



primit. Vtraque autem hacc fradio Tx ^t jrf» "^'ti 

 cafu pracccdentc, mcris tcrminis finitis coitinebitur , 

 et ambae taaqnam nouac fnndiioncs binarum varia- 

 bilium X ct y fpt;dari potcrunt. Inucntis autem 

 his binis \aloribus vcra ratio diffcrential s fundionis 

 propofitac z pcrfpicitur ^ cx iis enim couiundlis de- 

 mum patct , quomodo diftcrcntialc ipfius z ratoue 

 variabilitiitis \triusque quantitat s x ct y fe habcat. 

 Hanc diftin(flioncm ipfi rei natura pofhilat , fuie qua 

 rat'o d ffcrentiationis huiusmodi funftionum ne iu- 

 tclligi quidcm poflct , quac autcm nunc pcr fe efl: 

 manifcfta. 



\6. Qiicquid igitur ad difFcrcntiationcm fun- 

 ftionum duarnm variabil um ipcdat , id totum ad 

 binas iftas formulas j-£ ct ^y reducitur , quarum 

 valores quouis cafu terminis finitis per ambas variar 

 biles X ct y exprimuntur. Ne autcm huiusmodi 

 fradiones cum praecedcntibus confundantnr , vncinu- 

 lis includi, hocque modo (4-^) et (^^) fcribi folent. 

 Qiiodfi has fradliones littcris p &t q dcfigncmus, erit 

 vtique d z — pd x ~\-qdy differentiale completum 

 func^ions s: et quoniam p et q itcrum vt fundiones 

 ipfarum x tty fpecT:ari poffunt, iutelligitur etiam, quid 

 fibi vclint hae formulae (jD^IsI'-), (d|)~{i^)i 



idD—ijITy) ^* (a-i) = (jl^)> quae diffcrentialia (c- 

 cundi gradus in fe complcduntur , fimilique modo 

 progrcfiio fit ad differtntialia altiorum graduum. 

 Propofita ergo fundioue quacunque z binarum va- 



riabi- 



