ao D E V S V 



fundiones diiarum variabilium eft occupatus; ex 

 quj {iinul intell gitur , quomodo reliquae partes 

 Analyfeos infinitorum , in qu bus fundiones trium 

 pluriun.ue variabilium tradantur , fuit definiendae. 

 At calculus integralis ad fundiones duarum variabi- 

 I;um accommodatus, plurimum differt a calculo in- 

 tegrali communi , vbi non n.fi fun(5t.ones vnius va- 

 riabilis occcrrunt , et praecepta omnino fingularia 

 poftulat , practerquam quod in eo omnia quoque ar- 

 tificia prioris partis fint in vfum vocanda. Verum 

 haud diu efl: , ex quo haec pars Analyfeos coli eft 

 coepta , ita vt v^x adhuc pr.ma eius elementa fa- 

 tis iint euoluta. Ex m:a quidem huius calculi fpeci- 

 mina iam paffim reperiuntur , quorum tradlatio au- 

 tem minus ad praecepta calculi communis eft ad- 

 ftrida ; vnde latifiimus campus aperitur , in quo 

 fumma ingenia ad maximum fcientiae incrementum 

 ■vires fuas exercere poterunt. 



i8. Huius autem noui calculi vis et quafi 

 proprus charader m nime adhuc fatis perfpedus vi- 

 detur. Qiiemadmodum enim calculi integralis com- 

 munis vis in eo confiftit , vt qualibet integratione 

 noua quantitas conftans arbitrio noftro permifla iti 

 calculum introducatur : ita in hac parte, circa fun- 

 diones binarum variabilium occupata , fingulis inte- 

 grationibus, non folum noua quantitas conftans , fed 

 adeo noua fundio cuiuspiam variabilis prorfus inde- 

 terminata , in calculum inuehitur , quae ita ab arbi- 

 trio noftro pendet , vt eius loco etiam fluKfliones 



difcoa- 



