PER SEGMENTA SPHAER. SPECT. i5>i 



«ngnlus \|y quam miiiimns, ob (^— ^i^ rrnvjy — Jxj/*, 

 feu i:-n^\^ + "-^-'^\ fore (.i:( i-«)v{.-"^'vl.', 

 fcu proxime w r::(2 — «jvl/, quarc cum fit «>- i, 

 ncque yero vnquam n ad 2 incrcrccre qucat , crit 

 Ttiquc cix^vjy, fcu ftclhie prope F apparentes, rc- 

 ■vera pimtfVo F fiinr prnpiores , rcfnnSio fcilicct 

 ftcllas axi proximas magis iiidc deducit , quo niaior 

 fuerit fphaerae refradlio, 



ir. Confidercmus nunc ftcllam in dirciftion* 

 txtrema OG apparentem , vbi v|yrza, ct ob fin.^ 

 r=«fin.a— I feu ^ — 90°, erit huius ftcUae elon- 

 gatio yera ab axc rraa— 90°, ideoque fi a<^45* 

 feu M^Va, Itella adco ad alteram axis AF par- 

 tem erit fita. Sit nunc vp — a — ^, exidcnte angulo 

 i minimo, ob fin.4=:« fin. a-n§cof.a,zz r -««J^cof a po- 

 natur <^— 90-e, vt fit cof £— i -jse— i -K(5"cof a, 

 et colligitur errrV ^w^^cof.a, ex quo elongatio vera 

 tellae ab axc erit (0-2 a-9o°-2(5^ + y2«^cof a fea 

 w ~ 2 a — 90" -f- y 2 n (5" cof a 



ijnandoquidem particula i.§ prnc Vzni^cof.et cua- 

 jiefcit ; ita vt minimae mutationi in loco apparcnt» 

 icfpondeat maxima mutatio in loca ftellae vero. 



14. Quoniam ftella in ipfo axe vifa , ibidem 

 ijooquc fita cft , et quae in diredione extrema OG 

 eonfpicitur , parum ab axe diftat , yidenmus quanta 

 it maxima diftautia vcra w, ad quam ftelke etiam 



JIUUS 



