DENTIVM ROTARVM. 2x3 



Angulorum ergo ^ et y\ mutationes eandem intcr 

 jfe tencnt rationem quam momenta ex prefllone H 

 nata. 



p. Nunc igitur efHci debet , vt haec ratio 

 perpctuo fit conftans , feu vt motus anguiaris rotae 

 A ai motum angularem rotae B conftmiter eandem 

 feruct rationcm. Cum igitur ratio pfm.Cp : ^fin. vi' 

 conftans efle debeat , erit pundlum T fixum. Sta- 

 tuamns ergo AT—a et BT—b vt fit f— a-i-^, 

 eritque /^fin.Cp — «fin.co et qC\n.^ — bCm.(^:, hinc 

 neglcifta fridione , fi virium momentum rotam A 

 circumagens fit — M altera rota circumagetur mo- 

 mento — 5- M. Tum vcro ratio motuum angula- 

 rium erit j^ — ^, feu ad^~bdy\y hiucque a^-by[l 

 vnde dum rota A integram reuohitionem abfohi t , 

 vt fit ^—^^^o" altcra rota circumagetur angulo 

 rzf. s^o", fcilicet dum rota A facit b reuolutio- 

 nes rota B faciet interea a._ fumtis pro a et ^ nu- 

 meris , qui his hneis AT — « et BT — 6 fmt pro- 

 portionalcs. 



jo. Hinc data figura dentis EOM dentis al- 

 terius rotne FON figura et pofitio determinari po- 

 terit. Pro figura euim dentis EOM ponamus dari 

 aequationem intcr diftantia.m AV~p et angulum 

 EPO — (1>, vnde erit VOzzrz^h-f dpco{\(^:\\mC' 

 que ftatim reperitur anguhis co cum fitfin.co-^^l^; 

 .fcilioet ad rcdam OP produftam applicetur AT-a^ 



D d 3 quod 



