DENTIVM ROTARVM. 217 



pendiculari AD=:PT, rcda BD ipfiim pundum 

 Q indicabit, ex quo radio Q_P arcus circularis FPN 

 defcriptus dabit figunim dcntis :id alteram rotam B 

 pertinentis. Hunc autem arcum \alde paruum efle 

 oportct , ncque maiorcm , quam \t dum dcntes fe- 

 quentes fe mutuo apprchcndunt , hic omnis acflio 

 cefTet; quem in finem fi F et N fint tcrmini ifllus 

 dentis , vltra eos arcum continuari non conuenit , 

 fed potius dentem vltra F et N ita excidi oportet, 

 \t nullus amplius contadlus hic fiat , cum rcqucu- 

 tes dentes fe mutuo prehendcre cocpcrint. 



Exempliim 2. 



15. Sit pro rota A figura dentis itcrum pla- 

 na , neque vero pcr ccntrum rotae A tranfiens. Ex 

 A ducatur radius AVe illi plano parallela , eritque 

 <P angulus redus , et POirr quantitas conllans 

 zz-h^ vnde erit fin.ojzr^-, ita mx. p maior quam tf 

 capi nequeat. Tum vcro ob CP~9o°, et ^Cp — o, 

 reperitur radius osculi O Q^— c cof. w — h— "'" 

 — ' "'7 cof.co— /:?. Cum autem fit cof (1.=^^— ^— , Tab. VI, 

 erit OQ_—''-~V{aa—pp)—h^ vnde hacc conflru- '^" ^' 

 dio fiuit : fi EOM fit figura dentis rotac A, ct 

 in medio aftionis contadlus fiat in O, ducatur rerta 

 QOV ad EM nnrmalis in eamque ex A dcmittatur 

 perpendicuhim AP^ tum appHcctur AT-a, et pro- 

 ducatur in B, vt fit TBr=^, erit B centrum al- 

 Tom-XI. Nou.Comm. Ee tcrius 



