DE CONGELATIONE MERCVRII. 513 



quc deberc vidcntur. Cur bulbi non frangantur , fi 

 Mercurius tantum ex parte , non ex toto gelatus 

 cft , facilius intelligitur. Impctus enim , qui omni- 

 no caufa fraclionis principalis vidctur , non tantus 

 cft , quantus in congelatione plena , eoque minor 

 Mercurii copia in bulbum intrare folet, cederc quo- 

 que ficilius poffunt parietes et laminae Mercurii 

 congelati. 



Poft innumcra tcntamina ad determinandum ter- 

 minum vltimum dcfcenfus Mcrcurii in cong;Uuionc 

 ciusdem frudra fada , adhibui duo Thermometra , 

 quorum bulbus fphaencus diametrum I5 linea maio- 

 rem non habcbat. Bulbi hi fracfti non funt , ftd 

 intcgri iii congelatione perflitere. Defcendit Mer- 

 cur us ad ^30 et 6^j. et videtur omnino congcla- 

 tio vel pcrfedla vel proxime perfecfla fuiffe. Frigu» 

 naturale fuit —190. Cera hifpanica tubulus , vbi 

 bulbo adhaerebat , erat circumdatus , ne congelatio 

 in ipfo tubulo defcenfum vlteriorem impediret ct 

 bulbum obftrucre poffct. Hic terminus parum dif- 

 fert a termino , quem in difTcrtatiorc mea priore 

 pofiii , fcilicct 550. et quum adcuratiflima punfti 

 congelationis feu termini ad quem Mercurius in con- 

 gelatione defcendat , determinatio locum haberc ne- 

 queat , ita vt femper idem pundum , idem termi- 

 nus , vti in punfto congelationis aquae poni pofTit , 

 db diuerfas rationes potifTimum cum maior frigoris 

 Tom.XI.Nou.Comm. Rr gradus 



