fcruationc iudicio ledorum fubmitteret , quo maior 

 fides et certirudo ipfis obferuatis concilietur. 



IV. 



De effe£^u parallaxis in Tranfitu Ve- 



neris per Solem. 



Audore G. Heinfio pag. 501. 



In diflertatione praecedcnte , cuius iftam tanquam 

 Continuationem Audori nominare placet , inue- 

 ftigauit Cl. AuAor ex obferuationibus Lipfiae habitis 

 femitam Veneris intra difcum Solis , qualis appa- 

 ruiflet , fi Sol et Venus ad infinitam quafi diftan- 

 tiam a Terra remoti fuiflent , atque inje conclu- 

 fiones vfui Aftronomico inferuientcs elicuit. Cum 

 "vero hypothefis ifta veritati non fit confentanea, con- 

 chifioiies ibi erutas corredione indigere vltro patet: 

 Parallaxin etenim Sohs ncc non et Veneris fenfibiiem 

 cfle ahac obferuationes euincunt , atque idcirco fe- 

 mita Veneris a fpedatore in centro Telluris confti- 

 cuto vifa , prorfus diuerfa debet efle ab ea , quam 

 videt fpedtator in fupcrficie Telluris locatus, ct pro 

 diuerfo fitu obferuatoris , diuerfa quoque femita ap- 

 parens locum habeat necefle eft. Quam ob rem con- 

 clufiones in vfum Aftronomicum ex obferuationibus 

 in fuperficie Telluris habitis deriuari non poterunt , 

 nifi eae prius ad centrum Telluris reducantur ; Id 

 quod eo curatius praeftari poterit, quo exadiori co- 

 gnitione parallaxeos SoUs inftrudi fuerimus. 



Quo- 



