CALCVLI VAUIATlOnVM. 91 



Tcntialis vel primi \'el etiam altioris gradus •, ficque 

 relatio quaefita inter x et j poft vnam pluresue de- 

 mum integtationes reperitur. Cum autem quaelibet 

 integratio quantitatem conllantem arbitrariam inuehat , 

 hoc modo ad aequationem tinitam vagam peruenictur , 

 atquc nunc noua quaeftio exiftet , quomodo has con- 

 flantes arbitrarias determinari oporteat , vt valor ipfius 

 U omnium maximus m.inimusue prodeat. Cum enim 

 quaelibct illarum conftantium determinatio iam per fe 

 niaximi niinimiue proprietate fit praedita , hic porro 

 vel maximum maximorum vel minimum minimorum 

 inueftigandum relinquitur. 



70. Ad hoc igitur nouum problema acceflTorinm 

 refoluendum partes illae a figno intcgnili immunes ad- 

 hiberi poterunt. Conftantes fciiicet per integrationes 

 inuedas ita dcterminari conueniet , vt pofito xzz-a 

 cccfficientes iplarum ^/, 7-/, -5-^/ etc. finguli feor- 

 Cm euanefcant , fiue vt hoc cafu fatisfiat his condi- 

 tionibus : 



(B)-o- (C)=ro; (D)~o etc. 

 Deinde quia ambos terminos .r:::^o, et .vrrr*?, inter (e 

 permutare licet, etiam, pofito .vrr o, effii.icndiim erit , 

 vt fiat (B) — o, (C)r:=o, (D)=:o etc. Etfi enim 

 partes , quae hoc exigant , in nofira expreffione noa 

 continentur , tamen eae in membro integrali contineri 

 funt cenfendae. 



71. Ex iisdcm principiis etiam problemata, quae 

 ad methodum relatiuam retuli , folui poflunt ; haec 

 autem problemata ita generaliter enunciare licet : 



M 2 Inter 



