MAXIMORVM ET MINIMORVM. lo^ 



riationem reducitnr , reliquis omnibus euanefcentibus j 

 quare necefle e(l , Mt pro hoc cafu fit 



Q_ioniam vero , in quocunque loco haec variatio fieri 

 concipiatur, natura maximi minimi ve aeque hanc annihi- 

 lationem poftulat , necelTe ell:, vt pro omnibus valori- 



1 ■ r r KT dP,ddQ,d'R,d*S 



bus ipfius X fit N - -r2 -^- dx^ ~ d^» -i- dl^* - etc. — o ; 

 quae ergo aequatio continet relationem indefinitam in- 

 ter X et ^ , qua efficitur , vt inde oriundus» valor for- 

 mulae integralis fLdx fiat maximus vel minimus , po- 

 fito x — a., vnde patet , hanc relationem non ab ifti 

 quantitate a penderc. 



XXV. 



Haec iam eft eadem acquatio , quam pro folu- 

 tione eiusdem problematis olim in Tradaiu meo de 

 Maximis ac Minimis dedi \ nunc autem ex meris prin- 

 cipiis analyticis deriuaui j quod negotium ideo commo- 

 de fuccefllt , quod fingulis valoribus ipfius y variationes 

 accedere affumfi , quibus in ftatum variatum transferan- 

 tur. Deinde vero redudio formularnm integralium §. 21. 

 fada negotium penitus confecit , qua illae ita fuerunt 

 in partes refolutae , vt aliae a figno fummatorio / ef- 

 fent liberae , quae autem eo manferunt adftricftae, eae 

 tantum ipfam variationem • co~5^/ , fine eius difFeren- 

 tialibus, inuoluerent; quo ipio hoc commodi fumus nadi, 

 Tt , cum quaelibet variatio feorfim ad nihilum perduci 

 debeat, formula integralis Ibtim praebuerit aequationefn 



» T d P , ddQ^ d' R 



iNl~jliH-^- jTJ + etc — o , 



. O 3 qui 



