-iio DE METUODO 



qua itidefinite relatio inter x et j exprimeretur , reli- 

 quae vero incrementi partes abrolut<ie , Ttpote ad vlti- 

 mos taotum ipfius j valores pertinentes , non in com- 

 putum venirent. 



XXVI. 

 Neque tamen hae partes abfolutae firuftra 

 funt inuentae , fed fingiilarem praeftant vfum , ad 

 quem methodus mea prior , quae tantum aequatio- 



nem N — j|-}- 73^— etc. — o fuppeditauit , miniis eft 

 accommodata ; quam ob ciiufam haec methodus illi 

 longe eft anteferenda. Quem vfum quo clarius cx- 

 ponam , fit primo Z funt^io tantum ipduum x et j, 

 carum difFerentialia non inuoluens , ita vt fit ^Z -Mdx 

 H- N ^jK ) exiftentibus P r= o , Q — o , ctc. ac mani- 

 feftum eft, hoc ca(u partes abfolutas fponte euanefcere , 

 atque adeo problema perfefte eflfc folutum , ftatim ac 

 fecerimus Nzzo. Ita fi {bb^-nxy-^^^^dx debeat 

 efle maximum vel minimum , ob N~ — «a:-+-^ 

 quaeftioni fatisfit , ftatuendo yyz^\ncx ^ ncque hic quic- 

 quam vltra detcrminandum fupereft. 



XXVII. 

 At fi 2 praeterea imioluat p — ^ , vt fit d2. 

 zrM^/jf-t-N^/j-t-P^p , tum , ^t JZdx fiat maxi- 

 mum vel minimum , vtique necefle eft, fit \^-^y.-z::.o. 

 Verum quia haec acquatio eft difterentialis , atque adeo 

 difFerentio - differentialis , fi fundio P ipfam quantita- 



tcm p zz ^l inuoluat , integraiio eius vnam vel duas 

 conftantes arbitrarias accipiet , neque propterea relatio 

 inter * et ^ penitus determinabitur. Obferuaui igitur 



iiitii 



