MAXIMORFM ET MINIMORFM. 133 



cx qno adipifcimur, oh /^^^'^''Ldx — e^^^*, 

 JLdx^(^ — e^^'^ye--^^'^'dx{^6j-}~?$p-h q^^ 



-i-R^r-f- etc.) 



-fdx{N $j-i-VSpA-(l^q-h-KSr-]r- etc) 

 qiind poftraiTium m.embnim a icliqiiis partibus tollitur. 

 Qtiarc, fi ponamus e~^^^^z:zT^ erit tota variatio difFe- 

 rcntialis 



$jZdx=:^fdx^j{TN-'-^^'fi.^- 'i^J -4- etc. 



^Sj{T?-'^;^~^'-^.^-cic.) 



^^^(T(i-^-^^4-etc.) 



'^'-^'(TR-etc.) etc 



Qiio igitur formula fTidx euadat maxima vel minima , 

 rehitio indefinita inter x et j hac aequatione expri- 

 metur : 



TN- -^ -H -5-Ei j^ H- etc. =r o 



partes vero abfolutae fingulae inferuient conftantibus pec 

 integrationem ingrelfis determinandis. 



S c h o I i o n. 



Hac igitur Analyfi nullas confiderationes gcome- 

 tricas inuoluente non folum omnium problematum ad 

 hanc maximorum et minimorum methodum pertinen 

 tium casdem adepti fumus folutiones , quas iam in 

 libro meo de maximis ct minimis dedi, fed ctiam 

 haec methodus peculiarem fuppeditauit determinationem 

 conftantium, quae priori methodo indeterminatae relin- 

 quuntur ; vnde innumera problemata fingularia expeditc 

 refoiui pofiiint , ad quae prior methodus minus con- 



R 3 grue 



