TJNGENTirM IKVERSAE. 137 



conditiones propofitas ctiam principii continuitatis ratio 

 «ft habenda. Quod quemadmodum ad calculum ac- 

 ■commodari conueniat, ex folutione problematis traiedo- 

 Tiarum reciprocarum , catoptrici iilius aliorumque fimi- 

 lium intelligi poteft, ciri argumento propter^a fufius ex- 

 plicando hic fuperfedeo. 



4. Circa liuiusmodi autem bina punda , ad quae 

 in talibus problematibus fimul eft refpiciendum , hoc 

 imprimis notari meretur , quod ita inter fc debeant 

 efle correlata , \t qua lege ab vno tranfitus fit ad al- 

 terum , ejdem lege viciffim ab ifto ad illud fiat reuer- 

 fio. Ita li quaepiam variabilis ad alterum relata pona» 

 tur nis, res commodiffime ita concipi fblet, vt eadem 

 negatiue furata ad alterum referatur ; fic enim dum 

 Jiaec denuo negatiue capitur , quia tum iterum euadit 

 pofitiua , ad prius pundtum fit tranfitus. Atque ex 

 hoc fbnte , qui cum principio continuitatis ardiflime efl: 

 coniundus, folutiones illorum problematum funt hauflae, 

 fine quo vix via ad eas patuiflct. Alio autem rnodo 

 tradari debebunt problemata , in quibus ad tcrna punda 

 correlata fimul eft refpiciendum , vel adeo ad quaterna 

 pluraue , quorfum referri pofliint ea , quae nuper de 

 curuis , in quibus omnes arcus datae cuiuspiam ampli- 

 tudinis debent efle inter fe aequales , fum meditatus. 



5. Verum fi conditio praefcripta ita ad duo cur- 

 vae punda fimul refpiciat , vt non fimili modo re- 

 greflus ab altero ad alterum locum habeat, fed eo mo- 

 ^o, quo a primo ad fecundum tranfitus, eodem modo 

 a fecundo ad tertium quodpiam , hincque ad quartum 



Tom. X. Nou. Comm. 3 ^^ 



