TANGEnTirM INP^ERSJE. 141 



punflo Q_ concutrent. Habebitur crgo hoc eafii circu- 

 lus , in qua cum appllcata ex Q_ ereda Q_K fit nor- 

 mali QI quippe radio aequalis, circulus hoc fingulari 

 modo probleoiati fatisfucit. Cum enim cmnes nor- 

 males in centro conueniant , et applicata ex centro 

 eredla ipfis fit aequalis, problema \tique per crrculum 

 refbiuitur , etfi hic aeqnalitas fubnormalium locum noti 

 habet. Verum haec folutio penitus eft fingularis ec 

 maxime difcrepat ab ea , qua aliae curuae fatisfacientes 

 inuefiigari debint , in quibus omnino ad infinita curuae 

 ptindla fimul efl refpicicndum , quae aequalibus fubnor- 

 malibus a fe inuicem funt diffita. 



10. Neque \ero hinc concludere licet, quod infinitis 

 pundis eadem conueniat fubnormalis : vbique prorfus quan- 

 titatem fubnormaiis efle eiiisdem magnitudniis , ideoque 

 conftantem ; parabola enim , cui haec proprietas com- 

 petit , nortro problemati minime fatisfacit ^ etiamfi 

 omnes omnnio fubnormales habeat aequales. Atque 

 hanc ob rem modo monueram, ne illa propofitio, quae 

 cum indole praefcripta pundorum l > K , L , M etc» 

 aequalitatem fiibnormalium coniunxerat , inuertatur. Res 

 igitur ita concipi debet , \t, quemadmodum pundum I 

 ad innumerabilia aha punda K , L , M , etc. deducit , 

 quibus cum illo communis fubnormalis conneniat , ita 

 ab alio quouis pundo incipiendo peculiaris feries infi- 

 nitorum pundorum oiiatur , quibus pariter communis 

 fubnormalis, fed ab illa diuerfa, conueniat, ficque in curua 

 infinitae feries innumerabilium pundorum concipi de- 

 bent , quarum vnaquaeque fibi peculiarem fubtangentis 

 quantitatem habeat ; ita vt nullum curuae pundum fi- 

 mul ad plures feries pertineat. Ex quo quaelibct illa- 



3 3 ruQE) 



