J50 DE METHODO 



vbi notandnm eft , qno minor valor ipfi a tribuatnr , 

 co propius curuam ad figuram parabolae eflc acceHu- 

 rim. 



23. Diio haec problemata in hoc vno comprc- 

 hendi pottiilTent , vt curiiae quaererentur , in quibus 

 lubnormales ruccelTiuae PQ, Q^R , R S , ST ctc. ef- 

 fent intcr fe aequales. Simul enim atque haec proprie- 

 tas in qnapiam curna locum habet , quadratum cuius- 

 que applicatae a quadrato normalis praecedentis quanti- 

 tatc condante differt , quae ergo fiue fit euanefcens, vt 

 in problematc primo, fiue dara, vti in fecurido, determi- 

 iwtionern minus eilentjakm inaolnit ; problema enim 

 iierct impofiibile, fi itla differcntia, neque euauelcens, ne- 

 que condans, efie deberet. Verum inter ha% fiibnorma- 

 les fuccelfiuas PQ_, QR, RS ttc. aliae lcges pro. 

 grefllonis conftitui poffunt , vnde pioblemata alia 

 non parum curioia nafcentur, Hinc autem binas pro- 

 grclfionis ieges fum conteniplaturus, alteram arithmeti- 

 cam , alteram geometricam , quoniam hinc methodus 

 jilia huiusmodi problemata foluendi facile colligi poterit, 



Problema 5. 



Tab. J. o^. si ad tennimim cuiusque jubnormaUs appJi- 



^^" *' cata conftituatur , li ex quouis curuae pundto l Jiries 

 ivjinita huiusfuodi jubnormahum fuccelfiuarum PQ, Q R, 

 R S etc. orialur , imienire eas Hneas curuas , in quibus 

 ijlae fubnormaks JucccJJiuae progrejjionm arithmeticam 

 (onJlitUiint. 



Pro variabili principali aflumatur angulus (^ re- 

 Ipondens curuae pun(flo I , qui fi crefcendo abcat in 



