20S D E M O T V 



duorum corporiim, qiiae fe mutno in ratione reciproca 

 diftnntiarum cuplicata attrahnnt , accuiate definire do- 

 cucrint. Statim nc tria corpora fe hac kge attrahentia 

 proponuntur , qui tamen calus a fcopo pracfixo adhuc 

 longiffime abcft , cum numerus corporum io mundo fe 

 mutuo attrahentium fit maximus ; omnia artificia, qiiae 

 quidem adhuc in Analyfi funt inuenta, ei enodando mi- 

 nime fufficiunt. Et qui hoc problema funt aggrefij , 

 plus non praeftiterunt , quam vt cafu , quo vnius cor- 

 poris vis prae duobus reliquis valde cft exigua j eorum 

 inotus vero tantum proxime aflignauerint. 



3. Ex hoc fonte omnia funt haufca , quae ad- 

 huc de motu Lunae , ac de perturbationibus , quibus 

 motus planetarum afficiuntur , funt explorata , vbi com- 

 mode vfu venit , vt vis , qua Luna ad Terram vrgeiur, 

 plurimum fuperei vim ad Solem dircdam , in planetis 

 autem vis ad Solem tendens multo maior fit viribus, quibus 

 in fe inuiceni agunt. Quae circumftantia nifi accederet, 

 cmnis opcra in motuum determinationc frufira impen- 

 deretur. Qiiod ad Lunam attinet , cuius motum ad- 

 luic per approximationes fttis exa<3:e definire licuit , fi 

 longius a Terra eflct remota , non vidco, quomodo vix 

 vUam eius motus notitiam adipiici poflemus , fi fcilicet 

 tam longe a Terra eflet remota , vt fortem {atellitis 

 Terrae eflfet amifliira, iam in ordinem planetarum pri- 

 mariorum tranfitura. Tum nimirum eius motus me- 

 diam quandam legem fequeretur inter m.otum fatelliti 

 tclluiis et motum planetae primarii , cuius autem ra- 

 tionem vix vllo modo perfpicere liceret , quandoquidem 

 approximationibus nullus amplius locus reiinqueretur. 



4. 



