C R P RI S. £0<) 



4. Quod fi Luna Terrae elTct vicinior, quam rc 

 -vera efl: , vis perturbans a Sole profeda minueretur , 

 ideoque Luna in motu fuo circa Terram exadlius lcgea 

 Kepkrianas fequeretur ; aberrationes autem facilius cer- 

 tiusque definirentur. Qiio longius autem Lunam a Terra 

 remoueri fingamus , eo maiores aberrationes eius mo- 

 tum inquinabunt, quoad in eiusmodi regionem perueniat, 

 vbi vis ad Solem tendens multum fuperet vim Terrae, ibi- 

 que quafi Terram defercns , incipict rationem motus 

 plnnetarum primariorum fequi , verum tamen quasdam 

 adhuc perturbationes a vi Terrae patietur, qu.is denuo, 

 fed alio modo, per approximationes inuertigare licebit , 

 perinde ac perturbationes in motibus planetarura pri- 

 irariorum repraefentari folcnt. 



^. Motus autem Lunae maxime foret indetcrmi- 

 uabiiis, fi quater vel quinquies a Terra magis eflet re- 

 mota, quam re vera cft, ac fi crcatori libuilTet , Lunae 

 motum in tali rcgione alfignarc, Afuonomi certe miris 

 ■modis in eius inuefligatione, ac fortaffe in caffum, defa- 

 tigrirentur, qui cum nunc fine auxilio Tlieoriae locum 

 Lunae ad datum tempus fine notabili errore definire 

 haud potuerint, eo caiu femper in Lunac locis affignan- 

 dis enormes errores eflcnt a^mraiffari , etijmfi fortafle 

 innumerabiies obferuationcs collegiflent. Qiiin etiam 

 ne fufpicari quidem licet , qualem furmam tura tabulis 

 Afironomicis induci conueniret ; ncqiie patet, quomodo 

 labula mediorum motuum conflrui queat , cum eos ne- 

 que ad Terram, neque ad Solero, referre liceat, multo 

 rninus intelligitur, quibusnam argumentis pro anomaliis 

 definiendis eflTet vtendum. Ita tanquam eximium Aflro- 

 Tom . X . N ou . Comm . D d nomiac 



