4(Jft D E S N 



fimum inteniallum Jtertiae^feu.decimfle maioris emineat, 

 hincqiie prjncipium fcmrn \erae harrnoniae antehac pe- 

 nitus ignoratum cumulatifllme confirmari arbitratur. 



2. Caufa ergo , • cur interualla ociaiiae , qiiintae 



ac tertiae pro confonis fint habenda , hinc Audlori non 



tam in fimplicitate rationum , quas auditu facile perci- 



piamus , quaerenda videtur , fed potius in eo , quod 



eadem inttrualla faepenumefo 'a- corporibus foiioris pei*- 



cufiis exhibeantur , quae ratio iis , qui reguhs philo- 



fophandi funt afiueti , parum congrua \ideri debet. Si 



enim caufa harmoniae in fimplicitate rationis , quam 



\ibrationcs codem tempore peradae inter fe tenent , 



confiflit , parum refert , Ytrum huiusmodi foni harmo- 



nici ab eodcm corpore percuflb fimul edantur, necne? 



ac duo foni intcruallo oclauae \el quintae remoti fua* 



Tius non fohabunt, fiue a duabus cordis diuerfis edan- 



tur, fiue ab eadem fimul. Ac fi duo huiusmodi foni in 



eodem corpore fimul pcrcipiantur, tantum abefi , Yt in 



hoc ipfo caufa confcnantiae confiitui poflit , vt potius 



"noua quaefl:io inde nafcatur, quomodo eueniat, \t ab eo- 



dem corpore duo foni confoni fimul edantur. Cum autem 



hcc principium per fe fit infirnuim , tum fonditus iam 



eft eucrfum per ea , quae Celcb. BernouUi et ego de 



laminis elafticis fomus commentati, quos fonos maxime 



diflwnos fimul edere pofle oflendimus, Atque nunc 



etiam monllrabo , binrs ilfos fonos in campanis perci- 



piendos , quos Cekb. de Rameau pro decima maiore 



habet , tantillum ab hac ratione deficere , eorumquc 



interuallum adeo irrationale, ficque maxime eflfe diflbnum. 



Ex quo exemplo cum laminis elafticis couiundo patebit, 



na- 



