CAMPJNAR F M. 277 



nnniiliis cdet fonnm , \el fecnndum , vel tertlum , vel 

 qu.irtnm etc. Ex qiio intelligitur, rariUlme id obtineri 

 poiTo , vt vllus horum (bnorum purus edatur, ac fem- 

 per fere eueniet, vt quomodocunque anaulus percutiatur, 

 plures (oni finiul exaudiantur , qui tantum abeft, vt per- 

 fedam hurmoniam referant , vt potius interuall.i maxi- 

 me diffon.i conl^ituant. Inter hos autem diuerfos fo« 

 nos modo alii aliique eminebunt , prout impulfio ad 

 rationeni cuiuspiam foni fimplicis propius acceflferit. In 

 genere autem vibrationcs frequentiorcs, quibus foni acu- 

 tiores refpoudent, a refirtentia citius extinguentur, prae- 

 cipue fi pcr fe fucrint debiliores , at (onus principalis 

 grauiffimus diutifTime durabit , reliquisque plerumque 

 mukum antecellet. Vix autem euenire poterit , vt 

 idem annulus (aepius impulfus eandem plane fonorum 

 mixturam exhibeac. 



lOr Hinc cuiusmodi fonos campanae rcddant , 

 quodainmodo colligere licet, quandoquidem mentc cam- 

 panas in huiusmodi annulos reibiutas concipimus. Ac 

 primo quidem intelligitur, fi omnes ifti annuli fucrint 

 inter fe aequales , vt forma prodeat cruftae cylindricae , 

 eandem fonorum rationem eflTe futuram , quaecunque 

 fuerit campanae altitudo, propterea quod finguli annuli 

 ad pares vibrationes funt inftrudi. Verum idem quo- 

 que eueuire debet, Hcet annuli ratione amplitudinis diP* 

 ferant , dummodo latitudo fingulorum quadrato radii 

 ipforum fuerit proportionalis. Scilicet fi pofito cuius- 

 que annuli radio :ii". r, eius latitudo fuerit .f — "^ , fin- 

 guli annuli ad pares fonos edendos erunt accommodati, 



JM m 3 fjcquc 



