? T 1 C A E. 285 



beus ; ocuHs aiitem apertis , area rubra j margo viuide 

 coeruleus. 



lo) Ita perftat (enfatio haec per quoddam ad- 

 huc temporis fpatium , vsquedum magis magisque de- 

 bilitata prorfus tandem euanefcat. Exirtimandum autem 

 non eft , quafi hoc interuallo colores omnino iidem 

 permaneant , fed potius tenendum , quanquam idem 

 conferuttot genus , fpeciem tamen continuo mutare. 



Fateor, me occafiones inftituendi hoc experimeti- 

 tum euitaflfe potius , quam quaefiuifle ; frequenier enim 

 oculos tam forci exercere impreflione, res vidciur peri- 

 culo non omnino carens. Quanquam igitur tentamina 

 non fint faepius repetita , id tamen alTertre polfum , 

 phaenomena leges antea expofitas conlbnter fere ferua- 

 re ; pro omnino enim conftantibus venditare ipQs non 

 audeo , quoniam vna alterauc vice ali.im quodanimo- 

 do colorum fucceffionem obieruaui , quam hic de- 

 fcripfi. 



Variae autem ex obferuationibus iftls notatu di- 

 gnae deduci pofTunt conclufionss , quas paucis hic 

 iungam. 



Extra dubium pofitum eft , radios Solis diredos , 

 a fundo oculi exceptos , io neruos agere , certamque 

 ipfis imprimere mutationem , cuius anima noftra con- 

 lcia eft. Perlpicimus autem ex obferuationibus hic dc- 

 lcriptis , mutationem hanc neruis indudam , fiue im- 

 preflionem , noa csflare fimul cum cefTante , quae 

 ipfam produxit , lucis adlione , fed perdurare potius per 

 iat longum adhuc tempus , animamque eodem modo 



Nn 3 a^ 



