rAKALLAXEOS, 437 



LJcet iam ad calciilum ipfum progrcdi ^ antea 

 sutem , quam hoc negotium aggrediamur , notandum 

 erit , id quod vel folo figunie intuitii patet , fieri im- 

 merdonem Pianetae , fi pundum g circuio A B H, 

 obferuatori in fole conftituto ad finiftram poiito, emer» 

 fionem vero, fi akeri circulo ABK occurrit. Ad- 

 aptabimus calculum noftrum immerfioni , et quomodo 

 fbrmulae pro immerfione repertae immutandae finc ^ 

 vt emerfioni aptentur, poftea indicabimus. 



Denotemus igitur in circulo ABH redtam AB 

 per A, ac angulum A^B per $y dudiaque ex centro 

 C redla CB, aliaque CD ad AB perpendiculari , erit 

 angulus BCD — 5", vnde reperitur CB, feu radius cir- 

 culi ABVizz;j~rs, ac CD=:rp^. Q_aodfi nunc 

 ex quouis circuli ABH pundlo F demittatur ad re- 

 dam AB perpendicularis FE, fumendo F E ac A E pro 

 coordinatis, ac vocando, FErrrj', AE—X, ex circuli 

 ■proprietatibus notiffimis , obtinetur liaec , circukim 

 ABH ad redam AB relatum , definiens aequatio , 

 j 4-.v*-A.f -,^^5 — o, Sit nunc in circulo T, quem 

 planumy perSoiis, Terrae, ac Pliinetae centra tranfiens, 

 in Terra defignat , datnm pundum g, cui occurrat clr- 

 culus ABH, dudlaque redra Af, Solis ac Terrae centra 

 connedente , ac diametro Terrae huic redlie perpendi- 

 cniari j^, ex pundlo ^ ad vtramque harum linearum 

 demittantur perpendicuiares gm et gn, quas r et ij vo- 

 cabimus. Diciuur angulus BAc—(p, ac diftantia Solis 

 a Terra eAzzD^ eritque 



I i i 3 1] ob 



