INSOtEVlSA. 495 



munes, propius timen et approximando , cftgrjofccre , 

 et ex eirum comparatione cum calciilo ad centrum 

 terrae accommodaco luiicium quakcunque de efFeclus 

 parallaxidm indiciis inftituere : fingere tantifper licebit, 

 nulkijn (enfibilc d!(crimen locum habere inttr fchema 

 immcdiatc ex obferuitione acquifitum , et fchema , qaod 

 illi refpedu centri terrae refpoudere debet. Commode 

 hoc fiet, fi^ ex calculo pro ceatro Terrae affumentur , 

 inclinatio femitae mfae Veneris ad dlurmm , et tnotus 

 horarius Veneris in ifla vifus , quae elementa reli- 

 quis certiora eflc folent j ct , fi deinceps illis loca Ve- 

 oeris §. xi. inuenta accommodentur. 



r^ Supponatur ergo inCtinatio fefflitae vifie Ve- 

 neris ad diurnum — 14.*. 39^'., quae vi calculi ex kic|i- 

 natione femitae vifae Veneris ad Eclipticam - 8°. 30/ 10''., 

 €t inclinatione diurni ad Eclipticam — ^''.p''. 20''''., ca- 

 piendo fummam , acquiritur. Si ex M reda Mq pa» 

 rallela agatur ad diurnum AR , angulus pM^ dicSac 

 inclinationi femitac vifae Veneris ad diurnum aequalis 

 erit (m4.*. 39i^). Ope huius ex dato loco centri 

 Veneris p per redlas Cdj pd ( §. 11. ) , inucnirr pote- 

 rit CM §• 12 explicata. Secet euim Mq redlam pd 

 in q, orietur triangulum Mqp ad q redangulum , ia 

 quo, praeter pMq datum , M^ — C</ habetur. Dabi- 

 tur ergo pq, quae a pd fubtrada relinquit <]d~CMy 

 fi locus Veneris p verfus orientem refpeflu ipfius CM 

 ponatur ; fi vero locus Veneris , vt P , relpedu C M 

 occidentem verfus fitus fit , dida linea inuema ad PD 

 addi debet, vt prodeat CM. Tabula fequens quanti- 



tatem 



