obtinelMir.iis aequationem finalem , ex qna quantitatem r 

 dctexminari oportebir. 



§. 14. Quoniam vero initio angulos a, (?, y, ita 

 afrmnfimus, vt, dum pondera M et N verticaliter depen- 

 dent, ftatus aeqnilibrii refultet, noftrnm calculum ad iftum 

 ftatum aequilibrii facillime accommodabimus , fi modo an' 

 gulos 0), w' et oj", vna cum angulis Cj) et (p' nullos ftatua'» 

 irius, tum vero loco P et Q ipfa pondera M et N fcri- 

 bamus, quo fado bini valores, qui pro B eifeDt prodituri, 

 erunt 



■R nco^ . g „»75- N cofiV 



quibus aequatis habebimus llanc aequation^em pro ftatu ac- 

 quilibrii 



M cof. a fin. ((3— y) — N cof. y fin'"(a — (3) 

 quae reducitur ad hanc formam: 



M (fin. (« -h (3"- y) - fin. (a - p -H v)) 

 — N (fin. (a - (3 -h yj -H fin. (a - (3 - y) ). 



§. 1.5. Euidens nunc eft, ex hac aequatione cuo- 

 luta e^m, quae ex fuperiori noftra aequatione oriretur, im- 

 inediate formari poffe, fi loco angulornm «, (3, y, fcri- 

 bantnr (a + oj}, ((3 -f- oi'), (y -+- w") ; deinde vero loco M 

 fcribi dcbebit P -f P (^ tang. (a -j- u) j. at vero loco N fcri- 

 bere debcbimus Q + Q (|)' tang. (y 4- w"). Quia vero fu- 

 pra iiiuemnuis 



P ~ M -f- ^^ fin. ((3 - y) cof. a et 



Q — N - ^ fin. (a - (3) cof. y, 



nunc autem eft (p — M2, loco tang. (a -f- w) fcribere fuf" 

 ficit tang. a, ita vt nunc fufficiat loco M fcribere formulam 



N 3 M-H 



