pro negatiuis— r, definire porerimus a termino .v — o 

 Tsque ad termintim x — a, ita vt huius funv-^lionis figura 

 fcr interuafium —za defcribi queat, id quod fufficit pro 

 ca fundione vtrinque in infinitum continuanda , quoniam 

 femper poft intcrualla ~ 2 a eaedem applicatae reuertuntur. 



$. 14. Vt igitnr liaec conftrudio ad praxin trans- TaV It 

 ferri queat, ex fcaia celeritatum AVB, cuius applicatae ?%• ^» 

 X V — V, valores formulae fvdx conftruerc debcmus. 

 Cum igitur formula /i7</.v exprrmat arcum curuae AXV, 

 fuper eodcm axe defcribatur noiia curua A S D , vt vbi- 

 que fit XS— /li£5, fiue recflangulum (T. X S = areae 

 AVX. Hac igitur curua defcripta, Tocemus eius applica- 

 tam X S — J", et habebimus noftras fundiones 



r :xzz'^s-\-iz et T '{-x) — \:s -Iz. 



?i ni 



•^ •' f. 15. Quo igitur conftruAio facilior reddatur, Fig. 6» 

 fuper eodem interuallo a tanquam axe defcribantur ambae 

 curuae AZB et ASD, atque ex hac figura icala fun- ' 



dionum T fequenti modo defcribi poterit. Super axe in- Fig. 7» 

 finito a pun<flo A capiantur vtrinque interualla A % — Ax—x 

 et in X erigatur applicata X T — i X S -1- 5 X 2, et ex x 

 applicata jr y — 5 X S — 5X Z, quae quidem ad alteram 

 partem cadat ob XS<^X2, haecque opcratio pro omni- 

 bus abfcifiis indrruatur^ quo fado patet, in ipfo pundo A 

 applicatam fore nuilam , fumto vero x-a^ in pnnftoBfore 

 BGnlBD; codemque modo i.n b cxn appiicata bg—[VKD. 

 Sicque tr.afrum huiifs fcalae , qua funcflio T repnaelentatur, 

 iam ger totum interuallnm B b — s. a de(cripciim fore 



Q. 2. patet, 



