->s^.^ ) 137 ( l?l<- 



prodibit haec aequatio : 



o —— € c fin. 2 (si -{- a c fin. (0 — w) -f- a di fin, 2 (p, 



Hic autem erit 



(p — w— aCp-f-p— 180% vnde fit 



fin. (4) — 0)) = - fin. 2 Cp cof. |3 — cof. 2 (p fin. p, et 



fin. 2 0)=: — fin. 2 Cp cof. 2 (3 — cof. 2 CP fin. 2 |3; 



quibus vaicribus fiibfiitutis noftra aequatio fiet 



o — c c au. 2 (p cof 2 |3 -I- f t" fin. 2 p cof. 2 (p 

 — a.c fin. 2 Cp cof ^ — ac cof. 2 Cp fin. |3 -4- « o fin. 2 Cj) , 



vnde colligitur 



tane- " Cb — . a e /irt. p — e e rm . i p 



&• - ^ — o a — c 03/. p -f. c c co/. 2 p ' 



quocirca pro angulo Cf) duo reperientur valores , quorum 

 alter pro momento inertiae maximo, alter vero pro mo- 

 mento minimo valebit; atque ambo axes hinc nati inter 

 fe erunt normales. Quod fi enim fiiper redla b c con- Tab. III. 

 ftruatur angulus Irlv zz 2 (^, tum redae lE et I F, an- ^^S- ^' 

 gulos blv et clv bifecantes, erunt ambo axes principa- 

 Jes quaefiti; tum vero fi pro vtroque valore Cf) capiatur 

 angulus w z; 180° — (3 — Cp, erit momentum inertiae refpe- 

 du amborum horum axium 



— 1 M (c r fin. ii>^ — a c fin. (p fin. oj -f- « a fin. Cp') 

 quorum aherum erit maximum akerum vero minimum. 



Corollarium i. 



§. 14. Statuamus breuitahs gratia 

 acfin.^ — ccr\n.2^-A et aa — accoC^-\-cccof.2^-B, 



Acla Acad. Imp. Sc. Tom. III. P. II. S vt 



