S. fin. |3 COf. CP' -i- :4 ^ut. i^ ^... 4. ._r. 4> /T^ -^ 



Cum igitur fit a cof Cp' - 1 = cof 2 (J), hk fa(flor pofte- 

 rior fit 



fin. (i cof 2 (|) -4- cof. (3 fin. 2 , 

 licque membrum medium 



— ac fin. Cp (fin. |3 cof. 2 Cp -{- cof. |3 fin. 2 C|)). 

 Denique primum membrum reducitur ad hanc formamr 

 — ar^zfm. Cj) fm. 2 Cj), vnde, quia omnia membra iam diuidi 

 poflunt per fm. Cp, emerget ifta aequatio : 



— aa fin. 2tp-\-a c (ftn. {3cof 2 Cp + cof. j3 fin. 2 Cf)) 



— cc (fin. 2 |3 cof. 2 Cp -H cof. 2 (3 fin. 2 Cp — o , 

 vnde tandem colligimus 



^*^i^l = tang. 2 Cb =: 'rc fm.p -rc fi- ^ g 



((«^uae eft eadem aequatio, quam fupra in Problemate ter- 

 tio per methodum maximorum et minimorum pro pofitio- 

 ,|ie axium principaHum eruimus, vude egregius confenfus 



'^hter vtramque methodum perfpicitur. 



Scholion. 



§. 30. Omnia igitur, quae hadlenus circa axes 

 principales trianguli cuiuscunque iuuenimus, primo redeunt 

 ad pofitionem binorum axium principalium in plano tri» 

 anguli fitorum , pro qnibus definiendis imprimis notatu di- 

 gna eft confirudlio fatis fimplex et concinna §. 27. ex- 

 pofita , vbi retflae MIM et nilm exhibent binos axes 

 principales, quorum refpeiSii momeuta inertiae funt in- 

 venta : 



Maxi- ' 



