) i66 { ^n*" 



Cnm aiitem ex arculis vel cuneolis huiiismodi infinities 

 repetitis arcus prodeat finicus , ponatur Arcum M Y fac- 

 tum eflTe finicae magnitudinis. Certum quidem eft arcui 

 MY absciflam refpondere Mp — x, finitae paritet ma- 

 gnitudinis, et fore quoque vp quantitatem finitam, vt- 

 pote quae ab Mp — X differt quantitate Mv infinitefima 

 ordinis fecundi, eidemque proinde Mp efle aequalem. 

 Lineae autem v py <v l difFerunt magnirudine p/, refpedu 

 ad V p, infinitefima. Ergo fv p, v 1, fiue M p, v 1 pro ae- 

 qualibus itidem haberi poflTunt. Qua de re vis tangentia- 

 lis in Y(=r-}-^'/) aequabitur r -h jr. Quod cum m 

 quohbet Arcus fegmento, a pundo M computato, demon- 

 ftretur, patet, impulfionem tangentia'em in quocunque 

 femicirculi punifio acquari aggregato femjdiametri, atque 

 abfciflae a vertice M eidem pundo refpondentis. Q. E. I 

 et D. 



Corollarium j, 



§. 9. Quodcunoue igitnr femiperipheriae circularis 

 R' M S' fegmentum in Fornice extruejijdo arripiatur, puta 

 YMA, dudd Aw redla Hnea circnjum tangente in A, 

 fadaque AuzrML-f-M^, erit A o) tum linea diredio- 

 nis, cum impulfionis quantitas abfohita in A. Et quoni- 

 am in bafi Pilae pundo A fuppofitae conflituitur fulcrum, 

 circa quod, vcluti centrum, motus quantitates aeflimari 

 dcbent, facile perfpicere eft, momenta impulfionum defi- 

 nienda efle ex fado impulfionis abfolutae in redlam ad 

 impulfionis diiedionem e fulcro, normaliter edudlam. 



Corol- 



