FSzrQS — Q^Frz ** — «^y-^-a» — 'a;-4-v ^ 



Definita efl: autem tangentialis impulfio in B — i 4- jt 

 ($. 8.) Quaie niomcntum geueraliter expreffum eric 



f' -4- -TW-t^ — a a: -v -)- n -v — 7 .r -t- •v1 



vel translato fulcro F in G , hoc efl pofita a~o, ruffec 

 toque valore y in x ex aequatione Circuii j' — 2 jf — jc* 

 erit impulfionis in .v momentum generale 



r 



— {x' - X' - :i x) (2 X — X') ^- -{- X -^ X. 



DifFerentietur Aequatio, vt prodeat aequatio finira, fada 

 diuifione per xdx, quae fequitur 



Aequatio (A) in duas refoluitur (B), (C) 



.v' — 5 A-' -l- 8 .V — 4 =: o . . . . ( B ) 

 4 .v^ — 4 .v' — 3 .V — I n o . ... (C). 



Harum prior (B) tribus radicibus efl: praedita realibus, 

 rationalibusque, x— imo, .v — 211:0,0;— 2 — o, quae 

 ad punda referri debent G, H. Cum autem ad rem 

 noftram faciat maximum, quod intra limites M,G conti- 

 netur, Aeqiiationem (C) euoluere neccffe efi-. Fiat ita- 

 qiie in (C) .v rr ^j^ -j- ^. Nancifcimur Aequationem (D), 

 quae duas habet radices imaginarias , tertiam vero realem 

 pofitiuam intra limites 55, 56 conftitutam 



v'— 20251; — 5 7952 — o (D), 



Ergo iilfcifla x Aequationis (C), cui pundum maximi 

 refpondtt ia Arcu MG, intra limites confifiiet -^MP-, 

 atque ;;t M P. Q. E. I. 



Aeta Ai-ad. Imp, Sc. Tom. 111. V. II. Y Scho- 



