) no ( 

 Scholion. 



§. 13. Problcmatis de impulfione tatigentiali defi- 

 nienda in Arcu (emicirculari dedimas completam in hypo- 

 thcfi ponderum aequalium fuper quaelibet arcus pundla im- 

 pofitorum (f)hiti(»nem. Ne vero in peculiari cafu (egnius, 

 quam par eft, immorari videamur, generalem folutionem 

 in quauis ponderum hypothefi aggrediamur. Id interim 

 adnotare liceat, cafum quendam ponderum aequaHum in 

 Tab V. fornice circulari tum locum habere, quod non raro in 

 Fig. 6. ciuili architcdura Lunulis conHrucndis vfu venit, cum ex- 

 iftenre ABC, fegmento quolibet femiperipheriae circnla- 

 ris MBN, curua fornicis interna, fiierit curua exterior 

 D E F idem circulus M B N per translationem Diamctri 

 MN in DF, motu libi paraihlo. in DEF transpofitus. 

 Cum enim lit R e ~B h, denita communi reda Be, fit 

 ^B — eb. Eodem modo fit a b z:z f 1 , ed—gk, et ita 

 porro. Omncs itaque E^, ab, cd^ etc. lunt inter fe 

 aequales, nempe quae vni eidemnue aequantur quantitati. 

 Si igitiir fubtenfae vel arculi B Z» , b ci ., etc. fuerint ae- 

 quales, parallelogramma verticalia EBA^, abdc^ ctc. 

 pondera fupcr eosdcm arcus impofita exprimcntia , erunt 

 inter fe aeqaalia. Sed generatim res fuo I(;co euoluctur. 



Propofitio ;^. 



§. 14. Impulfi!>nes arcunm ciicnlarium in qua- 

 cunquc pondcrnm funerincumbsntium hj^pothefi inuefH- 

 gare. 



Tah. V Efio Fornix femicircularis KBG, atque pondus 



^'g- 7 impolitum fuperficie MKB G R A M exprimi concipiatur, 



ita, 



