coiivjKJiu ex. agg-regato vU cuiusdam principalis K propc 

 vmbilicura cliciendae, a^ue (iimmae huiusmodi adionum 

 l!L ^/ — -' "* \f l i."ucceriiuc coiiisendarum, hoc ell aequari 



in qnaiititdtibus finitis 



Ad dcterminandam itaque vim K, pioducatur verticalis 

 linea V E \n d , quac ideo ad lubtenfam C E crit per- 

 pendicularis, tum fegmentum E^ dimidio aequetur pon- 

 deri abfojuto eidem (ubtenfae C E impofito , (cilicet 

 {a -+- ^ — ^^' ^ >'. £t quoniam pondus cunei infinitefimi E F 



colleflum intelligi poteft in pundo occurfiis iineae direc- 

 tlonis e ccntro grauitatis pondu^culi V E F S educT:^.e, ar- 

 cusque vel fubteniae EF, vis abfoluta id puudum verti- 

 caliter foUicitans in duas de more refohietur , normalem 

 altcram ad E F, aheram eidem E F parallelam. Ducfla 

 proinde ad E F perpendiculari recfla E c\ quae adionem 

 jo iunduram E repraefentet , facile odendi poteil tum 

 vires F. <^, Ef quantitate, ad fe comparate, infinitefima 

 inter fe difTerre , tum vim ex iisdcm compofitam E ^ in 

 «(culatore radio E H propemodum confiitutam cenferi 

 pofle. Quarc exiftente angulo E r/ ^ infinire obtufo, reli- 

 quisque angulis Trianguii ^ € d infinitefimis vnius eius- 

 demque ordinis, erit aggregatum cx E d -{- d e zizE e ^ 

 vtluti in Circulo confccimus (Prop. i.), 



— 2 V. d —[a -\- X — z) d y. 



Praeterea ducla ^O parallela fubtcnfie EC, quae cuneo 

 EF produ^to ( ccurrat in O, producftaque FE in /", erit 

 angulus E O ^ aequaiis angulo infinitefimo i E C. Cum 

 autem radii E 1, EH arcuum circuiarium contiguorum 



EF 



