) 210 ( |e§<- 



tameji pajfm fieri^ vti m olia tam phyfica quam moratia 

 mala , Numen conceffit. 



Nec folis in monftris autem , ncque in iis atque 

 in indiuiduahbus fimul flrud«ris variabilibus foiis, fed et- 

 iam in ipfa et naturali et folita conftantique atque per- 

 petua ftrudura exempla occurrunt certa operum imper- 

 fedorum atque inutilium; modo vt cautos nos eflfe opor- 

 teat in diiudicandis finibus naturae , quibuscum haud pa- 

 riter atque cum illis, quos fruftratos hacflenus in monlUis 

 et in Yarietatibus vidimus, comparatum eft, quique non 

 nifi poftremis tandem confiderationibus apparebnnt. Ura- 

 chus in foetu humano longior nunc, nunc breuior, nun- 

 quam tamen per totum fiinicuhim vmbilicalem continua- 

 tus reperitur; nec vnquam obferuata allantois eft , in 

 quam ille aperiatur. Sine omni v(u ergo in corpore hu- 

 mano quidem hunc ducflum exiftere, dubium non eft ; ne- 

 que finis in eo naturae vnquam uobis pateret, nifi in a- 

 nimalium ftrudura eum percepilTemus, in qiiibus urachum 

 amplum ex vefica per totum funiculum vmbilicakm con- 

 tinnari videmus in allanroidem vsque, multoties ipfa tc- 

 fica maiorem, quo, poftqmm replcta vefica efTct vrina, 

 haec porro inde ad aliantoidem dednci, in eaque, quo 

 vsque in vtero materno foetus haeret, contincri queat. 

 \bi folus dudlus ergo, idcmqoe breuis, et ad initium 

 modo funiculi vsque continuatus, exiftit, vbi nulhim re- 

 ceptaculum porro eft, in quod fe ifte effundaf, nonne fi- 

 bi ipfi fuisque finibus ibi contraria potius natura efte vi- 

 debitnr, quae perforatam hoc du(Su veficam vrinariam et 

 etBuentem fabricanerit , quae tamen deftinara effet ad con^ 

 tinendam vrinam ? Sic iudicaremus de uraclio humano, 



nifi 



