*#5."E ) 213 ( ^-- 



men mea quidem fententia hos dudlus fperatos in homi- 

 ne reperient. In animalibus autem , in variisque eorum 

 generibus, fi quis leges naturae fpeculari , et genium, et 

 normas, et fines, voluerit ; quin tandem aliquando id or- 

 ganum in aliquo eorum inueniat, quod in hominibus 

 nunquam ftudiofa natura perficere aut potuit, aut voluit, 

 fpes omnis prorfus non deeft. Nam certum efl finem 

 fuum habuifle etiam in homine naturam, cum glandu- 

 lam ftabiliret thyreoideam , aut renes fuccenturiatos, aut 

 thymum; certumque, normas dari ftrucflurae perfeftae , ad 

 quas fingulas has partes efficere fit conata; improbabile 

 autem, nunquam in vllo lot generum animalium toties 

 hoc opus repetitum fagaci et artifici naturae fucceffiffe. 



Sic pariter ergo cum phcis quoque comparatnm 

 cffe exiftimo , quae in veficuHs felleis nonnullorom homi- 

 num, et quac conftanter artificioque maiori ftrudae in 

 animalibus quibusdam , velut in tygride et in leone, re-" 

 periuntur. Normam efle arbitror, etiam in homine, hanc-' 

 ftrnduram, qua repletum plicis veficulae colhim receptam 

 bilem retinct, nec nifi lentiflimo gradu paulatim tranfire 

 finit. Eundemque plane in fingulis corporibus naturae- 

 finem efle puto. Et fi in quibusdam , vel etiam in mul- 

 tis eotum exemplis plicae vel defunt vel obfoletae et mi- 

 jius ad vfum aptae exiftunt , vitio id faflum credam , et 

 quo normam fuam et finem fuura natura non fit coa* 

 fecuta. * 



Proinde fi de fine et vfu, quem intenderit bis 

 plicis natura, fit iudicandum; vehu egregia, quam in 

 monftro fecundo inueneram, ftruc^ura inteftinoriini per- 



D d 3 verfam 



