-4^.1 ) 307 ( %n<^ 



$. 17- Cum igitur fraAio ^ tangentem hulus 

 anguli < cxprimat, erit tang.^ r: ^ =:^^£i;. Pro inclina- 



tione autem inuenienda fumamus x - o, et noftra aequatio 

 euadet (b a' - a b') z -{- {a c' - ca')y — o, vnde fit 



•" — (c a^ — a c') y 

 *" b a' — a b< • 



Sk igitur Sp—y et pq — z\ tum vero ex p ad lineam 

 nodorum S^ ducatur normalis p r, iungaturque re(fta ^r, 

 ac manifeftum efl: anguliim prq metiri inclmationem or- 

 bitae planerae ad planum noftrum fixum A S B, cuius er- 

 go tangens erit ^. Cum autem fit angulus 



p SQ,~90 — ^, erit p r =j coC ^, 

 ideoque tangens inclinationis — J._ , . Quod fi ergo hanc 



inclinationem prq fiatuamus ~ rf j loco z fcribendo 

 fuum valorem habebimus 



tanp' Vl (r a' — a c') j 



lailg. y\ — (J a' — a b') cof. i' 



§. ,i8. Ex fiatu igitur initiali planetae, qui litteris 

 (?, bi c, et a' , b' , c' , continetur , ftatim innotefcit in- 

 terfe^ftio orbitae planetae cum plano noftro fixo ASB, 

 fiue angukis A S ^ =. <^, fimnlque inclinatio orbitae ad 

 hoc planum, feu angulus prqzziy), quandoquidem inue^ 

 nimus has formulas: 



tang. Z — ^ ^; - ^ K et tang. 7^ rr. jj-±^^,';/'. 



o •? a c' — c a' ^ ' (b a' — a i') coj. ^ 



Quoniam fupponimus planetam ab A verlus B promo- 

 veri, poftquam per lineam nodorum S^ tranfiit, in regio- 

 nem borealem afcendit, et rcda S ^ ad nodum afcendentem 

 dirigetur, fiquidem formula pro tang. <^ inucnta fuerit 

 pofitiua, firaulque altera formula tang. >) etlam pofitiua, 



Qq 2 quippe 



